Sri Lanka met tuktuk: een onvergetelijke roadtrip

(REISVERHAAL) “No, no, you have to use the clutch.” Eric krijgt rijles. Hij moet het schakelen nog onder de knie krijgen. We hebben de verplichte video van tuktukrental.com bekeken en uitleg over onze rode bolide gekregen. Wat een leuk ding! De komende drie weken rijdt deze tuktuk ons door Sri Lanka, met Eric achter het stuur. We hebben een onvergetelijke roadtrip voor de boeg. Het advies is om niet in het donker te rijden en rekening te houden met de informele verkeersregels: de grootste en snelste heeft voorrang. Dat zijn wij dus niet.  

Voor onze rondreis hebben we een tuktuk via tuktukrental.com gehuurd. Dit is een sociale onderneming: de tuktuks zijn eigendom van locals. Voor € 17,50 per dag huur je zo’n ding. Het is populair in Sri Lanka en ik kan niet zeggen dat het heel veilig is. Het is wel on-ge-lo-fe-lijk leuk! Eerlijk gezegd vonden wij het rijden met de tuktuk het leukste van onze vakantie.

Cycloon Ditwah

De eerste twee nachten verblijven we in de buurt van Colombo om even bij te komen en een plan de campagne te maken voor deze vakantie. In het zonnetje aan het zwembad van het Wetlands resort lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Dat is de afgelopen twee weken wel anders geweest in Sri Lanka. De route die we hadden uitgestippeld hebben we aangepast, omdat cycloon Ditwah flinke modderstromen in het eten heeft gegooid.

De afgelopen weken waren desastreus voor het eiland. In het hoogland zijn huizen overstroomd, wegen weggeslagen en er zijn honderden mensen omgekomen. De extreme regenval was meedogenloos. Het hoogland is nog steeds slecht bereikbaar en de reparatie van het spoor tussen Kandy en Ella kan enkele maanden in beslag nemen. De iconische treinreis door de bergen kan voor ons helaas niet doorgaan. Maar het omgooien van reisplannen staat natuurlijk in geen enkel vergelijk met het verlies dat Sri Lanka heeft geleden.

Het herstel van wegen en spoor gaan snel in Sri Lanka, delen van de mooie treinreis zijn al weer te maken.

Negombo lagoon

We videobellen met mijn vader – die vandaag 80 jaar is geworden – en tegen het eind van de middag rijden we naar Muthurajawela by boat voor een tochtje over het Negombo lagoon en door de mangrove (prijs: 9.000 roepies ofwel € 25,- in totaal). Gevonden via Google maps en gereserveerd met een appje. Heerlijk hoe makkelijk dat hier gaat! Praneeth is een enthousiaste gids die alle moeite doet om ons zoveel mogelijk te tonen. Hij is een beetje teleurgesteld over het aantal vogels dat zich (door de harde wind) laat zien, maar wij vinden het prima zo. Een banaantje en een kokosnoot uit zijn eigen tuin erbij, wij zijn blij.

Sri Lanka met tuktuk by night

Als we vertrekken is het binnen 10 minuten donker en we komen midden in de spits van Negombo terecht. Erics vuurdoop. Niet helemaal de bedoeling. Of helemaal niet, kan ik beter zeggen. We worden van links en rechts ingehaald en afgesneden. Bussen drukken ons zonder pardon van de weg. Tegenliggers verblinden ons en brommers stromen als water tussen de rest van het verkeer door. Voetgangers en fietsers zijn nagenoeg onzichtbaar langs de kant van de weg en volgens mij ook een beetje levensmoe.

Het is een complete chaos waar Eric ons doorheen probeert te loodsen. We horen getoeter en gefoeter. Maar als andere weggebruikers zien dat er een witte toerist achter het stuur zit, wordt alles anders. Dan wordt er gelachen en gezwaaid, dan krijgen we voorrang en stopt het duwen. Helaas is het maar een enkeling die ziet dat wij een gevalletje apart zijn, dus Eric heeft zijn opperste concentratie nodig om ons levend uit dit levensgevaarlijke en donkere verkeersinfarct te redden. We maken een extra rondje in de hectiek als we te laat hebben voorgesorteerd om de vierbaanskruising over te steken. Better safe than sorry. Bij de tweede keer lukt het wel. Wat was het advies ook al weer?

Overnachting: Wetlands resort – Negombo (2 nachten)

Reizigersongemak

Eric ziet een beetje witjes. Hij heeft buikpijn en zit het liefst op het toilet. We zijn twee dagen onderweg en het is al zover: Erics darmen zijn overstuur. Water verlaat zijn lichaam via de achterzijde. Niet goed. Sri Lanka komt met wat ongemakken. We hebben een tocht van drie uur voor de boeg en besluiten nog even op bed te blijven liggen. Het ontbijt laten we voor wat het is. Ook mijn buik rommelt een beetje. Ik vraag een extra rol wc-papier voor onderweg en als we om half 12 vertrekken slaan we een kruisje. Als dit maar goed komt.

De zon schijnt fel en bij het tanken zie ik pas hoe nat Erics rug is. Ik maak een volgend flesje ORS klaar en vraag mij af of het verstandig was geweest als ik ook mijn tuktuk- rijbewijs had gehaald. Een geval van nood zit immers in een klein hoekje, dat blijkt weer. Het verkeer lijkt mij echter geenszins aantrekkelijk. Zwerfhonden blijven rustig op straat liggen en tegenliggers zwiepen achteloos over de middenstreep op de weg. Ik hoop dat Eric snel de oude is.

Sri Lanka: tuktuk pauze

Niets is minder waar. “Ik moet even stoppen!” roept Eric boven het kabaal van de muziek en de motor uit. Hij gooit het stuur om en als we in de schaduw van een boom stilstaan strompelt hij naar buiten, smachtend naar verkoeling. “Ik ben duizelig, volgens mij heb ik vocht te kort.” Hij gaat op een muurtje zitten: “Misschien val ik zo wel flauw.” Ik koop snel een fles koud water om zijn hoofd en nek te koelen, veel verder rijkt mijn medische kennis niet. Niet flauw vallen, niet flauw vallen, alsjeblieft, denk ik bezorgd.

Zo goed en zo kwaad als het lukt gaat Eric achterin de tuktuk liggen om op krachten te komen. Ik ga het toilet van het straatrestaurant inspecteren en schat in dat hij een eventueel bezoek met grote waarschijnlijkheid zal overleven. Beetje bij beetje krabbelt mijn chauffeur op en na een uur of anderhalf heeft hij voldoende kracht om weer achter het stuur te kruipen.           

Ratnapura

We komen een stuk later dan gepland aan bij het Terrace View Cinnamon hotel net voorbij de lelijke stad Ratnapura. Na een slingerend stukje bergweg worden we allervriendelijkst ontvangen. We zijn de enige gasten, alle aandacht is voor ons. Vanuit de kamer kijken we uit over een stukje kaneelplantage en verderop zien we hoe een dame zorgvuldig theebladeren plukt. De geselecteerde exemplaren stopt ze in de tas die ze met een band om haar hoofd op haar rug draagt.  

Het enige dat we in deze omgeving horen zijn fluitende vogeltjes en zachte muziek uit de keuken. Voor een duik in het zwembad is het aan de late kant. Eric ploft op bed en doet zijn ogen dicht om bij te komen van de helse rit. Vanavond staan voor hem witte rijst en bananen op het menu. Geen gekkigheid meer vandaag.

Overnachting: Terrace View Cinnamon – Ratnapura (1 nacht)

Elephant Transit Home

De rit naar Udawalawa is lekker kort én de Immodium en ORS hebben hun werk gedaan. Water verlaat Erics lichaam weer via de nieren langs de gebruikelijke weg. In de middag wandelen we naar het Elephant Transit Home waar gewonde en weesolifanten opgevangen worden. Ze worden verzorgd totdat ze sterk genoeg zijn om in het wildpark te overleven. Drie keer per dag krijgen de kleintjes melk en toeristen mogen van een afstand meekijken. Ze rennen enthousiast op de melk af: het is super schattig!

Udawalawe National Park

Voor de ochtendsafari in het olifantenpark moeten we om 6.00 uur klaarstaan. Ik heb slecht geslapen. Het kan de jetlag zijn, of de spanning voor vandaag. We love safaris! Het is donker en een tikkeltje fris als we in de open safari-auto stappen. Tegen de tijd dat we bij de entree zijn, is de zon opgekomen. We betalen voor het nationaal park een schappelijke 11.000 roepies pp entree (€ 30,-) en voor de auto 5.000 pp (€ 14,-).

In het Udawalawe National Park zitten volgens onze gids 250 olifanten. Volgens internet zijn het er ongeveer 500. Het feit is dat de kans dat je ze ziet tijdens een safari bijna gegarandeerd is. Bij de eerste olifanten ontstaat een enorme verkeersopstopping van stinkende en ronkende trucks. De olifanten lijken zich niet te ergeren aan de chauffeurs – die idioot dichtbij de dieren komen – en grazen ongestoord verder.

Even inchecken

We zien naast olifanten allerlei vogels, waarbij de bijeneters ons het meest verbazen. Ze blijven gewoon zitten als een safaritruck recht voor hun snavel halt houdt. Een mannetjes pauw voert zijn rituele dans op en laat zijn veren sidderen. Wat een schouwspel! We genieten van onze tocht door het groene park. De Aziatische olifant heeft het vergeleken met de Afrikaanse soortgenoot ogenschijnlijk een stuk beter. Aan water en voedsel hier geen tekort.

De leukste olifant is een nieuwsgierige kleine die volgens de chauffeur even “in komt checken”. Hij ziet aan zijn ‘tag’ dat de olifant is opgegroeid in het transit house. Vandaar waarschijnlijk zijn gekke gedrag. In plaats van afstand te houden komt de olifant naar onze truck toe en onderzoekt met zijn slurf of er nog iets interessants te halen valt. Hij zuigt een rubberen mat op en lijkt zeer tevreden met deze vangst. 

Overnachting: Nature House – Udawalawe (2 nachten)  

Ella

Onze tuktuk-rondreis gaat verder richting het backpackers dorp Ella in het hoogland van Sri Lanka. Het is ongeveer 2,5 uur tuffen. Onderweg komen we langs de grootste staande boeddha van het eiland, bij de Buduruwagala Rock Carvings (entree € 2,5,- pp). Voordat we ernaar toe lopen strijken we bij Sam’s Café neer voor een lunch aan het water en een praatje met de vriendelijke eigenaar (Sam is natuurlijk afkorting voor toeristen van zijn onuitspreekbare Singalese naam).

Het is vandaag heerlijk weer en doordat we in de bergen zijn is de temperatuur aangenaam. Nog even een flitsbezoek aan de Ravana waterval langs de weg en dan komen we eindelijk aan in het beroemde dorp Ella. Het aanvankelijke plan was om de schitterende treinreis van Kandy naar Ella te maken. We hadden derdeklas tickets bemachtigd, maar door de cycloon is de spoorrails dusdanig beschadigd dat het volgens de overheid gaat een nog een tijdje duren voordat hij weer rijdt.

Voorzieningen in Ella

Rond Ella is veel te zien en te doen, daarom is het ook druk en toeristisch. Het voordeel hiervan vinden wij de uitgebreide keuze aan leuke tentjes om te eten en drinken. Qua accommodaties valt het tegen. Wij betalen relatief veel voor een zeer matig verblijf, met prachtig uitzicht, dat dan weer wel.

Tips voor:

• Beste koffie: Crefalls Ella
• Goed pizza’s: Ak Ristoro
• Uitgebreide kaart: Cafe Chill
• Beste muziek: Cafe UFO Ella
• Goedkoop en goed eten: Matey Hut

Wat te doen in Ella?

We lopen in de ochtend vanuit het dorp naar Little Adam’s peak voor een grijs en mistig uitzicht over de vallei. In de ochtend is de kans op zonnig weer het grootst, maar je kunt niet altijd geluk hebben. Little Adam’s peak is het kleine broertje van Adam’s Peak, een belangrijk bedevaartsoord in Sri Lanka. De top van de berg – waar Adam voor het eerst voet aan de grond zette – is te bereiken via maar liefst 5500 treden. Traditiegetrouw wordt dat voor zonsopkomst gedaan. Wij doen de laffe versie: op ons gemak en na een lekker ontbijt met goede koffie maken we een korte klim naar de kleine piek van Adam.

Vanzelfsprekend gaan we naar de Nine Arches Bridge. De Nine Arches Road naar het uitzichtpunt rijden we zelf met onze tuktuk. Ik heb me voor de gelegenheid vastgesnoerd in de gordel op de achterbank, om te voorkomen dat ik uitgeworpen word. Voor mijn chauffeur is dit luxeartikel niet beschikbaar. De route is smal en steil: behoorlijk oncomfortabel als je het mij vraagt. Datzelfde geldt voor de binnendoor-route die Google maps voor ons heeft bedacht naar het boeddhistische Mahamevnawa klooster. Het gebouw is prachtig gelegen op de top van een berg, maar het kost wat bochten om er te geraken. Als je er om 17 uur komt, mag je deelnemen aan een gratis meditatie. Die missen wij, omdat we een uurt te vroeg zijn. Om 18 uur naar huis rijden betekent namelijk door het donker crossen. Hou ik niet van.     

Er is nog heel veel meer te doen rond Ella, van watervallen tot theeplantages, van kookworkshops tot wandelingen. Het weer is echter niet best, waardoor wij besluiten ons bezoek kort te houden en ons geluk elders te beproeven.   

Overnachting: Ella Mount Relax Cottage – Ella (2 nachten)

Sri Lanka met tuktuk: birthday!

Dat geluk hopen wij te vinden in Arugam Bay aan de oostkust. Deze plek is een ware hotspot voor surfers en de toegangspoort tot het weinig bezochte Kumana National Park. Het park is voor ons de belangrijkste reden om deze kant op te tuktukken. Dat het nu laagseizoen is – vanwege de moesson – houdt ons niet tegen. Of dat een slimme zet is, is de grote vraag. We gaan het zien.

Van Ella naar Arugam Bay is 137 km tuktukken, dat neemt een uurtje of vier in beslag (met de auto duurt het trouwens net zo lang). Bij het gloednieuwe Cafforá stoppen we voor een bakkie koffie met uitzicht. Goede koffie is in Sri Lanka géén gewoongoed, ze zijn hier over het algemeen beter in Ceylon thee. We kijken uit over de rijstvelden en Eric krijgt voor zijn verjaardag een dubbelwandig glas aangeboden van het allervriendelijkste personeel. Super lief! Het wordt overigens wel een uitdaging om zo’n cadeautje heel te houden onderweg.  

Bij het Oruwa Boutique hotel wordt hij ’s avonds ook weer verwend, nu met een stukje versgebakken bananencake na zijn eeuwige fried rice with eggs. De kok heeft het speciaal voor Eric gemaakt. Sri Lankanen doen hun uiterste best om het hun gasten naar de zin te maken en dat is ook een deel van de fun in dit land. We zijn de enige gasten op het resort dus we krijgen de volledige VIP-behandeling die wij met plezier ontvangen. Het regent. Vandaag de gehele godganse dag. Voor het zwembad is het te koud, we spelen daarom nóg maar een spelletje regenwormen. Morgen gaan we op safari!

Overnachting: Oruwa Boutique hotel – Arugam Bay (2 nachten)

Lees hoe deze reis verder gaat: Sri Lanka rondreis door het zuiden met tuktuk

Ps. Ik maak gebruik van affiliate-links. Als je via de links of banners op mijn blog naar bijvoorbeeld booking.com gaat en daarna (via je eigen account) een accommodatie boekt, ontvang ik een kleine commissie. Ik houd daarmee deze site in de lucht, jij betaalt niets extra. Super bedankt voor de support!