oude conservenfabriek

Met de camper door British Columbia: naar Vancouver Island (reisverhaal)

We tuffen met ons campertje naar Vancouver Island. Ongelofelijk! Het eind van onze negenweekse reis komt al weer in zicht. De tijd vliegt voorbij. We hebben nog maar één week in het vooruitzicht. Een week die we gaan doorbrengen in de kuststreek van British Columbia. Vanuit Prince Rupert nemen we de ferry naar Vancouver Island en daarna leveren we onze stinkcamper weer in. Walwissen, orka’s, zeehonden en natuurlijk beren, staan op ons boodschappenlijstje.

Cassier Highway

Omdat we wat speling in onze route hadden gepland, hebben we nu twee nachten over. Nachten voor het geval we door de bosbranden in de problemen zouden komen. Maar dat is niet gebeurd. In Hyder ben je na twee dagen wel uitgekeken en op de weg naar Prince Rupert is niet vreselijk veel te beleven, behalve de ‘totempalen hoofdstad’ van de wereld.

In de buurt van Kitwanga nemen we de afslag om in Gitanyow terecht te komen, een klein dorpje met een stuk of twintig totempalen. De allure van een hoofdstad is ver te zoeken. Volgens de Lonely Planet moet je in Hazelton zijn om totempalen te zien, maar daar zijn we eergisteren per ongeluk in volle vaart langs gescheurd. We maken wat foto’s en gaan voor het goede fatsoen nog even langs de kraampjes met souvenirs. De man achter de tafel is een beetje teleurgesteld als hij Eric van dichtbij ziet. Hij dacht dat hij een beroemde filmster zag. Valt dat even tegen! We maken een praatje en vertrekken weer.

Onze ogen zijn steeds gericht op de bermen van de Cassier Highway. We hebben al van verschillende mensen gehoord dat ze beren langs deze snelweg hebben gezien. “Yesterday we saw at least 10 bears!” Nou, wij zien helemaal niks! Zouden ze zich express voor ons verstoppen? Is onze obsessie idioterie aan het worden?

 

gezicht op totempaal

drie totempalen

claudia en totempaal

Prince Rupert

Tegen het eind van de middag komen we aan in Prince Rupert. Pas over tweeënhalve dag gaat de ferry naar Vancouver Island. We hoopten op een gezellig vissersplaatsje, waar we wat rond kunnen hangen. Maar dit is weer zo’n pretentieloos Canadees vissersstadje. Veel mannen op straat. Vissers denk ik. Rauw volk en grijs weer. Geen vrolijke vakantiebestemming.

We proberen een berentour te boeken naar het Khutzeymateen Grizzly Bear Sanctuary. Het blijkt echter dat deze tours alleen van mei tot juli worden georganiseerd. Dan zijn de beren vanaf een boot aan de oevers te zien. Het gebied is alleen via het water toegankelijk. Nu zitten de beren meer landinwaarts en laten ze zich niet aan de oevers zien. We moeten dus iets anders verzinnen om de komende twee dagen door te komen.

muurschildering in Prince Rupert

Langzaamaan

Om te beginnen halen we bij de bouwmarkt een schoonmaakmiddel om de pekspetters van de camper te poetsen. De wegwerkzaamheden aan de gravelweg naar Bella Coola hebben lelijke sporen achtergelaten. Terwijl Eric eten kookt, maak ik ons huis op wielen weer toonbaar.

Natuurlijk maken we van de gelegenheid gebruik om ook uitgebreid uit te slapen. Daarna boodschappen doen, koffietje drinken en slenteren langs souvenirwinkeltjes. Vandaag hebben we een langzaamaandag. Eric koopt een visvergunning en probeert onze avondmaaltijd te vangen. Het worden vissticks. Een krab kan ik namelijk niet klaarmaken.

eric vist

krab de eric ving

Gelukkig is er WiFi

We hebben nog steeds alle tijd. Dat betekent eieren bij het ontbijt! Het lijkt wel zondag. Best lekker zo! In Port Edward gaan we naar de North Pacific Cannery. Dat is een oude fabriek waar tot 1968 zalm werd ingeblikt. Nooit geweten dat de zalm vers ingeblikt wordt en daarna met blik en al gekookt. Wat moet dit trouwens een vreselijke werkplek geweest zijn. De stank!! De viezigheid. Ratten en altijd kabaal van kakelende meeuwen. Nooit rust voor neus en oren. Om gek van te worden.

Bij Cowpuccino’s was de WiFi wel heel erg snel. We gaan terug om series te downloaden en een blog te uploaden. Dat kost altijd veel tijd, dus we doen zeker drie uur over onze koffie. We plakken de lunch er ook maar aan vast, in de hoop dat we niet buiten worden geknikkerd. Vanavond voor het gemak uit eten en vroeg naar bed, want…

north pacific cannery

ingeblikte zalm

oude conservenfabriek canada

drie meeuwen van zijkant

De Insight Passage

Om vijf uur gaat de wekker. We zijn duidelijk niet de enige die de ferry naar Vancouver Island nemen. Het is een drukte van belang op de camping. Lichten gaan aan, campers rijden weg. Hop, hop: aankleden, lenzen inzetten, tanden poetsen en wegwezen. Opmaken en haren doen, staan al twee maanden lang niet meer op mijn lijstje. Outdoor-Claudia neemt het niet zo nauw. Eric merkt dat toch niet op. Hoewel hij wel protesteert als ik sokken in mijn Ecco’s draag. Vindt ie blijkbaar dozig!

De 18 uur op de ferry vliegen voorbij. We hebben een eigen kamer waar we onze ogen nog even dicht kunnen doen. Dat maakt de overtocht erg comfortabel. We varen door de beroemde Insight Passage en zien wel acht walvissen. Ver weg, dat wel. Boekje lezen, serietje kijken. Voordat we het weten staan we in Port Hardy. Het is half 12 ’s avonds. Donker. Maar op de camping weten ze van onze komst. Ze zijn het gewend. Het personeel ontvangst ons in lichtgevende hesjes. Binnen een paar minuten staan we op onze plek.

op de ferry

onderweg met de ferry

dorpje langs insight passage

Vancouver Island

Drie dagen is eigenlijk te kort voor Vancouver Island, maar het is niet anders. Na een kort bezoek aan het leuke dorpje Telegraph Cove, gaan we op advies van Frank naar Brown’s Bay. Het is een kleine baai met een haventje, enkele huiszeehonden en een “resort”. Verder niks. Onze koelkast is leeg, dus we moeten even kijken of we wat basisbenodigdheden kunnen regelen. In de haven zit een restaurant en bij receptie kunnen we brood kopen. De camping is eigenlijk vol, maar we mogen op de “overflow” gaan staan. Dat is, zeg maar gewoon, de parkeerplaats.

Eric wil graag vissen vanaf de pier. Hij koopt zijn vergunning en wat visgefrut. Terwijl hij een hengeltje uitgooit, doe ik de was. Daarna probeer ik de afschuwelijke lucht uit de koelkast te bestrijden. De ingevroren inktvis is tijdens de ferryrit ontdooid, omdat de gasfles dichtgedraaid moest worden. Dat is de inktvis waar Eric mee staat te vissen. Ik ben al lang blij dat er geen maaien door de camper kruipen, maar jakkes wat meurt die inktvis! Inktvisvocht is uit de vriezer in de koelkast gelekt en onze hele huis ruikt er nu naar.

Zijn we eindelijk van de muis af, zitten we tussen de inktvissen! De muis is uitgestapt. We weten niet precies waar, maar waarschijnlijk al in Bella Coola. Ineens beseften we ons dat er niet meer geknaagd werd aan de crackers. De hond is gebleven. Die kan ook niet weg. Zij zit vast op de voordeur.

telegraph cove

uithangbord van pub in telegraph cove

browns bay

discovery pier campbell river

Tofino

Tofino is onze laatste bestemming op Vancouver Island. Het dorp ligt aan de westkust en is bekend om de mooie stranden, het surfen, de walvissen en natuurlijk de zwarte beren! Het zal je niet verbazen dat wij een berentocht hebben geboekt. Morgen grijpen we de laatste kans om ons boodschappenlijstje af te vinken. Orka’s en beren staan er nog op.

Via een mooie route, dwars over het eiland, rijden we naar Tofino. We zijn terug in de toeristenmassa. Met een beetje mazzel vinden we nog een plekje op de “overflow” van het Mc Kenzie Beach Park. Tofino is eigenlijk te populair om op de bonnefooi te bezoeken. We slenteren wat door het leuke kustdorpje en genieten met een drankje van het uitzicht. De zon schijnt en tussen de groene eilanden voor de kust hangen witte mistvlagen. De koude zeelucht brengt ze met zich mee. Het is een prachtig gezicht.

Stankboete

De wekker gaat om kwart voor zeven. Als ik me aankleed ruik ik meteen de ranzige inktvis. Nog steeds! Ik heb de koelkast nu al twee keer geschrobd. De inktvisrestanten hebben we eergisteren weggegooid, maar de stank wil niet vertrekken. Zou CruiseCanada een stankboete op kunnen leggen? Hoe hoog zou die zijn voor hamsterkooienlucht, inktvissappen en overstroomde afvaltanks? Onze camper heeft het zwaar te verduren gehad met ons er in.

In de rode overallboot

In rode overalls stappen we in de zodiak. Het is mistig en best koud. We varen tussen de eilanden door. Op het strand loopt een zwarte beer. Hij zoekt naar krabben tussen en onder de stenen van het strand. Volgens de gids houdt hij de bosrand scherp in de gaten. Als er een grotere beer in de buurt is, zal hij vertrekken. Beren gaan de confrontatie liever uit de weg. Dat wij in een bootje naar hem zitten te loeren, boeit hem niet.

Natuurlijk zijn wij niet de enige “rode overallboot”. Toch valt het met vijf boten best mee. Het gebied is groot genoeg. Sommige mensen zijn per kano. “We call them speedbumps“, zei een mevrouw in een motorboot laatst tegen Eric. We zien in totaal vijf zwarte beren die over de stranden scharrelen. Mooi om te zien hoe ze krabben oppeuzelen en er af en toe bij gaan liggen. Vanuit de boot kan je ze goed zien. “Bears in the mist“, wat een toffe afsluiter van deze reis!

wij in een rode overall

beer bij Tofino

zeeleeuwen in canada

beer in de mist

Dag stinkcamper

De ferry brengt ons weer naar het vasteland. We moeten onze stinkcamper inleveren. Het gele boompje met vanillegeur moet de dode inktvis een beetje verhullen. Eerlijk gezegd ben ik ook wel klaar met dit vieze ding. Had ik al verteld dat de wc-pot lekt? Bij het inleveren wordt de koelkast niet opengetrokken, dus we krijgen onze borg gewoon terug. Ik besluit om mijn klachtenlijstje voor mezelf te houden. Stel je voor dat ze alsnog de koelkast gaan inspecteren!

Vancouver

In Vancouver ronden we onze reis af. Het eten bij Blue Water Café bevalt uitstekend, maar verder kan de stad kan mij niet echt boeien. Ik kan me nog herinneren dat ik de vorige keer ook geschrokken was van het grote aantal rondzwervende drugsverslaafden. Ze liggen uitgeteld op de stoep, praten met bomen, hangen kwijlend over hun winkelwagen of krabben aan de infecties op hun benen. Ik krijg er een raar gevoel van. Het maakt me boos. Het stoort me. Drugs maken overduidelijk meer kapot dan je lief is. Bezint eer ge begint! En als je kinderen hebt: waarschuw ze voor de gevaren. Volgende week ga ik weer aan het werk in Tilburg. Het wordt tijd dat ik de draad weer oppak: aanpakken die drugscriminaliteit in de stad!! De stad en de mensen worden er lelijk van. In alle opzichten.

de beroemde klok van vancouver

Terug naar thuis

Op ons boodschappenlijstje staan alleen nog orka’s. Die zijn voor een volgende keer. Wij zijn uitgeshopt. Blij en gelukkig. Mooie ervaringen rijker. We hebben een schitterende reis gemaakt. Frans-Polynesië was het absolute hoogtepunt. Kamperen op Hawaï was niet zo’n goed idee. Snorkelen en duiken met dolfijnen was geweldig! Rugpijn, infecties en het campertoiletje waren de mindere kanten van de medaille. Toch wegen die niet op tegen alle mooie herinneringen. We voelen ons rijk, ondanks het gat op onze bankrekening.

De camper is ingeleverd. Het zit er op. Terug naar Nederland. Terug naar familie, vrienden en collega’s. Terug naar de wasmachine en ons werk. Terug naar thuis. Misschien wel de mooiste plek op aarde!

muurschildering walvisstaart prince rupert

Overnachtingen

Prince Rupert, Prince Rupert RV Campground
Prince Rupert, Prudhomme Provincial Park (deels first come, geen douche)
Port Hardy, Quatse River Campground (Aankomst om 23:30 uur vanaf de ferry zijn ze gewend)
Brown’s Bay, Ripple Rock RV Park (We staan op de “overflow”, zonder water en electra)
Tofino, MacKenzie Beach Resort (We staan op de overflow. Tofino is erg druk)
Nanaimo, Jinglepot RV Park and campground,
Vancouver, Moda Hotel

4 thoughts on “Met de camper door British Columbia: naar Vancouver Island (reisverhaal)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.