Een week Sardinië in het voorjaar: super idee!

(REISVERHAAL + TIPS) Het blijkt een uitstekend idee te zijn geweest om onze aanvankelijke reisplannen in de koelkast te zetten en een vlucht naar Sardinië te nemen. In de rest van Europa is het regenachtig en daarom zagen wij een roadtrip met onze daktent niet zitten. Het klimaat is in het voorjaar op Sardinië al zeer aangenaam en de vakantiedrukte valt alles mee. Ik twijfel of ik hier hoog zomer zou willen zijn, maar een week Sardinië in het voorjaar bevalt ons prima. We nemen je graag mee op sleeptouw en delen al onze tips voor een week (of twee) Sardinië.  

Vluchten: De prijzen voor een vlucht naar Sardinië kunnen behoorlijk uiteenlopen. Wij vlogen vanuit Weeze naar Cagliari, maar je kunt ook op Olbia of Alghero vliegen, of vanuit Brussel of Schiphol. Het loont om goed te zoeken!

Autohuur: Wij huurden onze auto via Booking.com bij Sicily by Car, dit bleek het voordeligst. Ook voor je auto geldt dat je moet vergelijken. Huur een kleine auto, goed voor je banksaldo en voor je zenuwstelsel. (Je navigatie houdt geen rekening met te smalle straatjes!)

Sanluri

Lekker hoor, maar 2 uurtjes vliegen! We halen de huurauto op en voordat we het weten zitten we op de snelweg naar Sanluri. Alles verloopt vlot, hoewel het wennen is aan het temperamentvolle rijgedrag van de Italianen. Eric past zich aan als een kameleon, met maximaal 30 km te hard om toeterende Italianen en verlies van zijn rijbewijs te voorkomen. Als we aankomen bij het hotel is de receptie al dicht, met een code laten we onszelf binnen en vinden de kamersleutel op de balie. Zo te zien volgen later op de avond nog meer gasten.

We haasten ons naar 12 Pollici di Simone Cera, het is al 21.30 uur en we hebben honger. Sanluri is een niet veelzeggend dorpje op gunstige afstand van de luchthaven, met de beste pizzabakker van Sardinië! Al in Nederland door Eric gevonden. Ik ga voor de verrukkelijke ‘Flower’, met ansjovis en courgettebloemen en Eric neemt de ‘Crudo unplugged’ met rauwe ham en Parmezaan. De pizza’s met luchtige dubbelgebakken bodem en romige burratacrème maken ons instant gelukkig. Yes! We zijn op Sardinië. Kom maar door met alle goddelijke geneugten van de Sardijnse keuken.

Bij het ontbijt maken we kennis met het typische Sardijnse Pane Carasau; flinterdun, knapperig brood dat traditioneel door herders werd gegeten (omdat het zo lang houdbaar is). Lekker met lokale kaas en ham én een goede bak Italiaanse koffie. We worden wederom allervriendelijkst geholpen. Het lijkt wel of de Sardijnen echt blij met onze komst naar hun eiland zijn. 😉

Overnachting: Piccolo Feudo (1 nacht)

Bosa

Terwijl Eric ons over de snelweg naar het kleurrijke stadje Bosa navigeert, verwonder ik me over twee Italianen die hun auto op de vluchtstrook hebben geparkeerd om een paar takken van een felroze bougainville te knippen. We rijden ze met hoge vaart voorbij en vragen ons in de tussentijd af of er veel Sardientjes in de wateren rond Sardinië leven. Google bevestigt dit én zegt dat de vissen vernoemd zijn naar het eiland, niet andersom.

De route naar Bosa is niet spectaculair, ik scroll wat op mijn telefoon. Wist je dat Sardinië ongeveer net zo groot is als België? In een week kun je de meeste hotspots zien. Wil je ook wat dagen op het strand liggen en naar enkele eilandjes hoppen? Dan vermaak je je met gemak twee of drie weken. O ja, let op waar je je handdoek neerlegt. Voor sommige stranden betaal je ronduit de hoofdprijs! Hierover later meer.

Castello Malaspina

We parkeren onze huurauto bij de Ponte Vecchio (gratis) en slenteren door de charmante straatjes met hobbelige kasseien. Het kleurrijke Bosa is écht een leuk stadje om doorheen te dwalen. En laat je naaldhakken in dit historische centrum maar thuis! Een korte klim brengt ons naar het Castello Malaspina (entree: € 5,- pp), vanwaar we een weids uitzicht hebben over de stad en de zee. De wind verkoelt onze verhitte hoofden en we smeren nog wat extra zonnebrandcrème. In Nederland regent het en dat geeft toch nét een beetje extra voldoening.

Tip: Ga absoluut lunchen bij Bacco Bistrot. De salades en broodjes zijn werelds. Geen plaatsje vrij? Wachten is écht de moeite waard, neem dat van ons aan.

Week Sardinië in het voorjaar

De ideale avond op Sardinië? Die start bij zonsondergang met een ‘aperitivo’ aan de kade van Alghero bij L’ARCAFE. We hebben ons goed ingelezen. Eten doen de Italianen laat, met een Aperol Spritz en enkele hartige hapjes overbrug je moeiteloos de tijd. Hier kunnen wij best aan wennen!

We verblijven 4 nachten in een appartementje in Alghero aan de noordwestkust. Het ommuurde oude centrum ligt aan het water, de zon gaat aan deze kant van het eiland als een roodoranje bal onder in de zee. Alghero is volgens velen de mooiste stad van Sardinië. Het is in ieder geval een culinaire stad met ontelbaar veel restaurants, trattoria’s, bistro’s en bottega’s. Mijn koolhydraatarme levensstijl gaat volledig overboord, we kunnen effe geen beperkingen gebruiken. De genietmodus draait op volle toeren. Na ons de zondvloed.

Overnachting: Maison Rossini (4 nachten)

Capo Caccia

We laten spiaggia di Maria Pia links liggen en zelfs het mooie strand Le Bombarde. Wij zijn geen grote liefhebbers van het strandleven, liever verkennen wij de rotskusten rond Alghero. Onderweg naar Capo Caccia pikken we Belvedere Fordada mee en maken vanuit deze plek ook een mooie klim naar de Grotta delle Brocche Rotte, waar we in de schaduw over de imposante kalkstenen kliffen kunnen turen. Dit is een fijne beloning voor het geklauter en de momenten waarop hoogtevrees bezit over mijn benen neemt. 

De meeste mensen gaan naar deze punt van het eiland voor de beroemde Grotta di Nettuno (entree €14,- pp). Als je sportief bent neem je de trap naar beneden, anders bezoek je met een boottocht vanuit Algerho de grotten. Hoe je ook gaat, het is er altijd druk, drukker, drukst. Van dit soort plekken worden wij een beetje kribbig en ongeduldig, dus we slaan over. Misschien niet zo goed voor ons reisblog, wel beter voor ons huwelijk.

Bij Agriturismo Su Pinnettu, lunchen we onder de bomen op het land van een wijnboer (geopend van mei tot september). Vanzelfsprekend drinken we een koele Vermentino bij de salade, deze witte wijn is de grote ster van Sardinië. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit van Vermentino had gehoord, maar op Sardinië vind je op iedere menukaart een hele lijst met verschillende versies om uit te kiezen.    

Spiaggia la Pelosa  

Omdat we nog genoeg tijd hebben rijden we een eindje door naar het noorden. Spiaggia la Pelosa schijnt een van de mooiste stranden van Sardinië te zijn. We hebben geen zwemkleding bij ons, maar een strandwandeling is altijd een goed idee.

We ontdekken dat La Pelosa een zeer goed verdienmodel kent: parkeren kost € 2,- per uur en een reservering voor het strand € 3,50 per persoon. Wandelen is gratis, maar als je je handdoek neer wilt leggen moet je betalen. Dagelijks is er op dit dik belegde strand ‘plaats’ voor maximaal 1500 gasten. In het hoogseizoen zijn de kaartjes eigenlijk altijd uitverkocht. Wil je graag op een strandbedje liggen? Reken dan op € 35,- voor 2 bedjes met een parasol. Het spijt mij, maar mijn Nederlandse DNA trekt dit soort bedragen voor een dagje strand niet goed, ondanks de schitterende omgeving. En ik zweer je dat er geen 1500 zonliefhebbers op dat hele kleine stukje aarde passen!

Tip: maak een gratis wandeling langs Spiaggia la Pelosa en strijk ergens anders op een strandje neer waar het niet zo druk is. Maak wel je voeten goed schoon, het is strikt verboden om het witte zand mee te nemen (echt waar!).

Op blote voeten lopen we door de koude zee en genieten met onze rug naar het volle strand van het uitzicht. Door het turquoise water wanen we ons op een tropisch eiland, bijna geen wolkje aan de lucht. Alleen de Nuranghi in de verte is een onmiskenbaar teken dat we op Sardinië zijn. Naar schatting staan er 6500 van deze kegelvormige torens op het eiland. Ze dateren uit de Bronstijd en het waren zeer waarschijnlijk verdedigingswerken. Nog altijd wordt er archeologisch onderzoek gedaan naar deze bijzondere structuren.

Alghero

Het oude stadscentrum van Alghero is een voetgangersgebied met nauwe straatjes, steegjes en mooie doorkijkjes. De kleine winkels, luxe boetiekjes, terrasjes en gezellige pleinen maken de sfeer sympathiek. In sieradenwinkels vind je het kostbare bloedkoraal waar Sardinië beroemd om is. Hoewel sterk beperkt, wordt het helaas nog altijd gewonnen. Wat mij betreft laat je het lekker in de vitrine liggen en koop je gewoon een heerlijk Italiaans ijsje voor onderweg. Bezoek de stadswallen, de basiliek, de vismarkt, de haven en loop langs de boulevard en het strand. Als je in het voorjaar op Sardinië bent is het leuk om overdag aan de wandel te gaan, want het is dan nog niet zo heet.   

Tips voor lekker eten in Alghero:

Je hebt al begrepen dat wij de Italiaanse keuken bijzonder kunnen waarderen. In Alghero zitten zoveel restaurants dat het moeilijk kiezen is. Hou je van luxe dineren? Geen probleem, er zijn verschillende goede restaurants met Michelin sterren. Wij houden het graag betaalbaar en dit vinden wij de toppers:

• ReGelato: Geweldig Italiaans ijs, cremino pistaccho is mijn favoriete smaak. Pas op! Je wordt hondsmisselijk van twee bollen, want ze scheppen ruim.
• Bar Focacceria Milese: Echt goede en goedkope broodjes voor de lunch. Niet voor niets een veel bezochte plek.
• L’ARCAFE: De beste plek voor je aperitivo met zonsondergang. Je krijgt gratis hapjes bij je drankje.
• Prosciutteria Sant Miquel: Voor een typisch Sardijns plankje met lekkere kazen en charcuterie moet je hier zijn. De bankjes zitten niet heel comfortabel, dat hebben ze vast gedaan om de doorstroming een beetje op gang te houden.
• Ok Pizza Evolution Ristorante: De beste pizza van Alghero hebben we bij Ok Pizza gegeten. Het restaurant zit een beetje buiten het centrum.

Was alles geweldig? Nee, zeker niet. Bij Cajo Pizza kreeg ik een gefrituurde pizza met champignons uit blik. Getver, het leek wel een loempia. De volgende ochtend had ik nog steeds buikpijn. Bij de veelgeprezen trattoria Da Mirko vonden wij de zwarte ravioli met rode mul en ricotta droog en laf van smaak. Ook Poco Loco Alghero vonden wij een misser. Het eten was ok (een halve meter pizza voor twee, met een mooie dunne bodem), maar de grootschaligheid (met bowlingbaan) is toch niet helemaal ons ding.

Palau

We  willen heel graag de Maddalena archipel in het noordoosten van Sardinië zien. Achteraf bekeken hadden we een nacht minder in Alghero moeten blijven en een overnachting op het eiland La Maddalena moeten boeken. Je steekt dan met je auto op de pont over en kunt de strandjes op het hoofdeiland bezoeken. Of je maakt een boottocht naar de kleine eilanden in de omgeving, of nog beter: je huurt zelf een bootje. Je moet hier in ieder geval iets met boot, strand of zee doen.

Op en neer rijden vanuit Alghero en met de pont oversteken vanuit Palau is een optie die ik niemand zou aanbevelen. Maar goed, wij maken vaker rare keuzes. Het is 2,5 uur rijden enkele reis. Het laatste deel over de SS133 (tussen Tempio Pausania en Palau) is een mooie, bochtige bergroute, waar je een beetje (veel) misselijk van wordt.

Maddalena

We laten de auto achter op de parkeerplaats (voor 1 € per uur) en nemen te voet de pont (€ 12,- pp). Op deze manier vangen een glimp op van de mooie archipel en het (niet super bijzondere, maar wel aardige) stadje Maddalena. We voelen ons als cruiseschipgasten die een klein dorp overspoelen en na twee uur weer terug naar de boot keren. Dat gevoel heeft ook te maken met Erics voet. De ouderdom begint mee te tellen. We vermoeden hielspoor en hij heeft er behoorlijk last van. Misschien wordt het toch tijd voor een dagje relaxen op het strand?

Voordat we terug naar de pont lopen ga ik even binnen bij de kerk, in Italië staan ze in ieder dorp en de deuren zijn altijd open. Mijn katholieke roots en nieuwsgierigheid drijven mij altijd weer naar binnen. In de Chiesa di Santa Maria Maddalena ontsteek ik een kaarsje om ome Louis een moment te herdenken. Mijn reisgenoot blijft buiten, volgens hem zijn alle kerken hetzelfde. Hij is niet goed wijs.    

Tip: Steek een kaarsje aan in de kerk en ga daarna lunchen bij Ristorante Nini Vineria in Maddalena. Het bordje blauwe kaas met honing en walnoten is hemels!

Mintgroene Fiat Panda‘s

Inmiddels heb ik er verschillende foto’s van gemaakt: oude, mintgroene Fiat Panda’s. Het is intrigerend. Waarom werd in de jaren tachtig voor deze kleur gekozen? Af en toe zien we een witte, maar het lijkt er op dat veruit de meeste geproduceerde Panda’s mintgroen waren. Zouden mintgroene Panda’s langer leven? Passen ze beter bij de kleur van olijfbomen? Of ben je automatisch zuiniger op een mintgroene auto? Of zouden Italianen écht van deze rare kleur houden? Het mysterie houdt ons bezig, we blijven mintgroene Panda’s tegenkomen, ook in Cala Gonone. Als je ze eenmaal ziet, kan je ze niet meer niet zien.   

Cala Conone

Cala Conone ligt aan de oostkust van Sardinië, net iets boven het midden. We hebben ervoor gekozen om de luxueuze Costa Smeralda in het noorden over te slaan, in een week kun je immers niet alles zien en we behoren nou eenmaal niet tot de jetset van deze wereld. We kunnen er overigens best plezier aan beleven ons te vergapen aan gigantische jachten en dure auto’s, om vervolgens te concluderen dat wij ons inkomen liever anders besteden.

Cala Conone ligt in een mooie baai, met tot de verbeelding sprekende strandjes, zoals Cala Mariolu en de Grotte del Bue Marino die via het water zijn te bereiken. Je kunt een boot taxi nemen of een bootexcursie doen. De kiezelstranden aan de voet van het dorp zijn misschien minder fotogeniek, wel lekker makkelijk te bereiken vanuit het centrum. En als je tóch liever een uitdagende hike maakt voordat je aan het stand gaat liggen, kun je ook te voet naar Cala Luna en daarna met de boot terug. Wij doen dat dus allemaal niet.   

Tip: Als je twee weken naar Sardinië gaat is het zeker de moeite waard om een paar dagen naar de exclusieve Smaragdkust te gaan. Bezoek dan bijvoorbeeld de luxe jachthaven van Port Cervo en het witte zandstrand Spiaggia del Principe.

Gorropu Nationaal Park

Ons doel is het Gorropu Nationaal Park, waar je door de imposante kloof kunt lopen. Het is een half uurtje rijden vanaf onze verblijfplaats. Een paar dagen geleden zaten we nog te bediscussiëren welke route we moesten kiezen, vandaag komen we tot de conclusie dat geen enkele wandeling haalbaar is met een overbelaste voet. Gelukkig hebben we een accommodatie met een heerlijke schaduwrijke tuin. Een dagje niks is perfect!

Hoewel, een hele dag niets doen is eerlijk gezegd best saai. De hiel van Eric lijkt baat te hebben gehad bij rust, rekoefeningen en twee opgevouwen zakdoekjes onder de binnenzool. Ik ben immers de dochter van een schoenmaker. Of misschien was onze medische analyse niet helemaal accuraat? We gaan in ieder geval die kloof morgen tóch lopen!

Overnachting: Casa Soliano (3 nachten)

Bergpas Silana

De route over de SS125 naar de bergpas Silana is waarschijnlijk de allermooiste van Sardinië. Motorrijders glijden met hun knieën net boven het asfalt over de bochtige weg door de bergketen en bezorgen mij een hartverzakking. Bij Bar Silana parkeren wij onze auto en kopen voor de zekerheid nog een belegd broodje.

We nemen de panoramaroute naar de entree van de kloof. Het is een redelijk steile afdaling – met geweldige uitzichten – van 700 meter, waar we anderhalf uur zoet mee zijn. Onderweg komen we een enkele keer wandelaars tegen die terug naar boven klauteren. Zo te zien is het zelfs voor getrainde hikers zweten, hijgen en buffelen. Ik hoef hier niet zo lang over na te denken: dat gaat Claudia niet doen. Sterker nog, dat kan Claudia helemaal niet! Aan het begin van de wandeling dacht ik: het is me de eer te na om met de jeep terug te gaan. Nu denk ik: die jeeptransfer is geen slecht idee.

Kloof van Gorropu

Beneden in de kloof is een watertje waar mensen een verfrissende duik nemen. Wij lopen door naar het tentje bij de entree, waar we toegangstickets kopen (€ 6,- pp, cash betalen) en de jeeptransfer (€ 18,- pp, boven bij het Base Camp met betaalpas voldoen) voor de terugweg boeken. In de kloof liggen enorme witte keien; groene pijltjes en stippen geven de makkelijkste route aan. Op slippers krijg je geen toegang. Je zou denken dat niemand het in zijn hoofd haalt om een dergelijke wandeling op teenslippers te doen, maar niets blijkt minder waar. Toeristen blijven een wonderlijke soort.

Aan het eind van de groene pijltjes treffen we het diepste en smalste punt van de Gorropukloof. Het is prachtig om te wandelen en klimmen tussen de immense rotswanden, waartussen wij minuscule wezens lijken. Op een gegeven moment worden de pijltjes geel van kleur en het pad iets moeilijker, totdat rode pijltjes vertellen dat we terug moeten keren. De rode route mag alleen getrotseerd worden met klimmaterialen of met gids.

Base Camp

Na een krap uur in de kloof, klimmen we eruit. Het is mooi geweest. Nu nog 45 minuten wandelen naar de plek waar een jeep ons op zal halen. Het is ook mogelijk om helemaal terug te wandelen naar het Base Camp, dat kost ongeveer 2,5 uur. Mijn kleine teen, bovenbenen en kuiten verzoeken mij met klem om dat uit mijn hoofd te laten. Eric moppert omdat ik langzaam ben.      

Tip: Er zijn verschillende manieren om de Gorropu kloof te wandelen. Je start bij het Base Camp (de makkelijkste, maar langste wandeling) of bij Bar Silana (de kortste en mooiste wandeling). Pas beneden in de kloof aangekomen betaal je entree en loop je een stuk over de bodem naar het smalste punt (de groene/gele route). Teruglopen via de lange route kan als je nog genoeg energie over hebt, voor de korte route heb je een goede conditie nodig. De jeeptransfer is leuk (mooi 4×4 pad) en ze brengen je terug naar het Base Camp. De chauffeurs worden vervolgens indien gewenst naar bar Salina gebracht.   

Tips voor lekker eten in Cala Conone:

• Chiosco Monte Longu: Tegen de berg gelegen met een weergaloos uitzicht vanaf het terras over de baai van Conone. Wij lunchten hier voor aankomst in het dorp en dronken er een biertje na de monsterlijke hike door de Corropu kloof. 
• Ristorante Pizzeria Snoopy: Prima eten en vooral de locatie aan de kust met uitzicht op de zee is 5 sterren waard.
• Ristorante Pizzeria La Poltrona: Als je accommodatie aan het eind van het dorp tegen de heuvel is gelegen en je kunt nog nauwelijks lopen van de spierpijn, is deze pizzeria je beste optie. Dichtbij en goed eten.
• Retrovino market bar: De beste plek in het dorp voor een lekker bord met charcuterie en fromaggio.

Cagliari

De hoofdstad van Sardinië is onze laatste stop aan de zuidkust op dit heerlijke Italiaanse eiland. Het slechte nieuws is dat het historische centrum een stijgingspercentage van zeker 15% kent. Onze bovenbenen schreeuwen om genade bij iedere traptrede die we nemen, bij iedere schuine straat waar we doorheen lopen en elke keer als we proberen op te staan uit een stoel. We worden door Cagliari genadeloos afgestraft voor onze zwakke beenspieren. Pijnscheuten klauwen zich in onze benen, trap af is het ergste. Geen hielspoor meer te bekennen, alle aandacht wordt opgeëist door de quadriceps. 

Strompelend en traag banen we ons een weg door Cagliari. Waarom heeft de Bastione di Saint Remy zoveel treden? En ligt de kathedraal van Sant Maria helemaal aan het eind van de historische binnenstad? De stad is te mooi om toe te geven aan de spierpijn. We bijten door, totdat we bij Gemini zijn beland. Het grootste geheim van Cagliari.

Tip: Ga naar Cagliari vóórdat je de Gorropu kloof gaat lopen, blijf er minimaal 2 nachten en huur een fiets om de stad en omgeving te verkennen. Bij de zoutvlaktes in de buurt hangen zelfs flamingo’s rond!

Gemini American bar

Gemini is een cocktailbar zonder menukaart. De juiste plek voor een hele speciale Italiaanse aperitivo en voorlopig onze laatste. Becky legt het principe uit. Wij vertellen haar waar we van houden en zij verrast ons met een zelfgemaakte cocktail die precies bij onze smaak past. Vanzelfsprekend krijgen we er een lekker snackje bij geserveerd. De cocktails zijn perfect; een frisse versie met vodka, limoen en een vleugje basilicum voor Eric en voor mij een combi van Campari met sinaasappel en prosecco.

Op Google lees ik dat Becky uit Kirgizië komt. We vragen haar naar haar geboorteland en krijgen alvast een klein doorkijkje naar onze volgende reisbestemming. Het lijkt nog ver weg, 6 lange weken en minimaal 1000 traptreden.

Overnachting: Eulalia32 (1 nacht)

Meer lezen over Italië?

Hou jij ook zo van Italië? Wij ook! Het eten, het weer, la dolce vita. Het is er gewoon heerlijk! Lees ook onze blogs met tips over Sicilië en het zuiden van Italië:

• Wat zijn de bezienswaardigheden op Sicilië?
• Enjoy life! 3 x bijzonder overnachten op Sicilië
• Puglia Italië: een verhitte rondreis door het zuiden

Ps. Ik maak gebruik van affiliate-links. Als je via de links of banners op mijn blog naar bijvoorbeeld booking.com gaat en daarna (via je eigen account) een accommodatie boekt, ontvang ik een kleine commissie. Ik houd daarmee deze site in de lucht, jij betaalt niets extra. Super bedankt voor de support!