(REISVERHAAL) Het is misschien geen voor de hand liggende bestemming. De Nederlandse Antillen zijn een stuk bekender voor ons. Er bestaan echter ook Franse Antillen. Caribische eilanden met Creoolse cultuur, hagelwitte stranden en een rijke onderwaterwereld. Kortom, heerlijke bestemmingen onder de tropische zon. Maar dan op z’n Frans. We gaan eerst een week naar Martinique en daarna nemen we de ferry voor een weekje Guadeloupe. Bij aankomst geen stempel in ons paspoort en geen roaming kosten, we zijn immers gewoon in de EU. We huren een auto om het eiland te verkennen en hebben zowel in het Noorden als in het Zuiden een huisje gehuurd. We nemen je graag mee op vakantie naar Martinique!
Lees ook: Op vakantie naar Guadeloupe: dood en liefde in het paradijs
Sainte-Marie
Ik lig aan het zwembad en kijk naar de witte wolken die boven ons drijven. Ze gaan van rechts naar links, steeds veranderend van vorm. Het is als een trage, oneindige film. Ik probeer het verhaal te ontrafelen, maar mijn fantasie laat het afweten. Na de kus van de grote wollige beer aan de slingeraap, ben ik de draad al kwijt. Eric duikt nog een keer in het water en ik glimlach naar de palmboom die naar mij wuift. Zijn frivole lange vingers knisperen in de wind. Wat een lekkere plek is dit!
We zijn gisterenavond na zonsondergang aangekomen bij ons huisje in Sainte-Marie. Het ligt aan de noordoostkust van het eiland op een uur rijden vanaf de luchthaven. Eric probeerde mee te rijden met het lokale verkeer, maar van mij had het best wat langzamer mogen gaan over al die slingerwegen. Met het verkeer meerijden noemt hij dat. Blijkbaar had iedereen haast om thuis te komen en was onze achterbumper woest aantrekkelijk.
Overnachting: Villa M’Bay Martinique – Sainte-Marie (3 nachten)
Dikke pad
Een dikke, vette pad heette ons welkom op de parkeerplaats. Met een code konden we de sleutelbox openen en onze ‘villa’ betreden. Hij is bescheiden van formaat. We liepen elkaar behoorlijk in de weg bij het uitruimen van de tassen; gelukkig waren we heeeeelemaal niet moe! Het was immers pas 2 uur ’s nachts voor ons. Een beetje hongerig waren we inmiddels ook.
En toen bleek dat het vinden van een leuk restaurant best een opgave is op Martinique. De zware Creoolse keuken is niet helemaal ons ding en het noorden van het eiland is niet super toeristisch. Bovendien zitten we in mei off-season. Weinig opties. Lang verhaal kort: we belandden bij de McDonalds. Wat ik nog steeds raar vind: een McDonalds zo’n klein kustplaatsje als Sainte-Marie.
Grande-Rivière
Een jetlag heeft zo zijn voordelen. Om 8 uur staan we bij de supermarkt om inkopen te doen, om 9 uur ontbijten en om 10.30 uur zitten we in auto om een stukje kustroute naar het meest noordelijke dorp van het eiland te rijden: Grande-Rivière. We genieten van de mooie uitzichten en constateren ook dat er veel vervallen woningen en gebouwen op Martinique staan.
Het vochtige en warme zeeklimaat maken het onderhouden van je spullen niet makkelijk weten we nog van Curaçao. En ook: niet iedereen geeft om keurig aangeharkte tuintjes. Hoewel roestend witgoed en autowrakken in de bermen volgens mij tot niemands esthetische voorkeuren behoren. Martinique heeft mooie stranden, prachtige baaitjes en groene bergen met weelderige jungle. Picture perfect! En daarnaast ook veel lelijkheid, daar hoeven we niet over te liegen. Geen licht zonder donker.
Bubbels en Franse kaas
’s Middags gaan we lekker aan het zwembad liggen. De buren zijn weg, we hebben het rijk alleen. Met een bubbeltje en een toastje Frans kaas luiden we de vakantie in. Hier kunnen wij makkelijk aan wennen! Als de zon ondergaat zitten we op onze fijne patio en doen een spelletje regenwormen. Het tempo gaat omlaag. Het is vakantie op Matinique!
Zin in eten heb ik vanavond niet. Ik heb last van mijn maag en niet zo’n beetje ook. Na 1 spelletje regenwormen heb ik er genoeg van. Ik ben ingemaakt en de vette Franse kazen liggen dwars. Of is het de combinatie van alcohol en zon? Vanmiddag zette ik nog een vrolijk bericht op Facebook over de geneugten van Martinique, nu trekt mijn hele buikstreek samen. Mijn keel doet zeer. Ik ijsbeer op en neer en weet eigenlijk niet waar ik met mijzelf heen moet. Eric heeft dit soort dingen toch altijd? Niet ik!
Jardin de Balata
Na een innige omarming met de wc-pot besluiten we om de pittige wandeling naar de vulkaan Montagne Pelée uit het programma te schrappen. Ik voel mij een vaatdoek en in de ochtend ben ik nog steeds gammel. Eric toast een stukje stokbrood en ik eet er een eitje bij. Kleine hapjes. Kleine slokjes. Het plan voor vandaag is aangepast: hopelijk geschikt voor vaatdoeken.
De N3 door het groene regenwoud in het binnenland wordt als de mooiste route van het eiland gezien. Veel bochten! We gaan naar Jardin de Balata, de botanische tuin. Suffer kan bijna niet. Toch is ook dit een uitdaging voor een vaatdoek. Ik moet voortijdig afhaken tijdens de tuinwandeling en op de terugweg mag Eric nog een keer stoppen langs de weg. Niet mijn dag. Helaas betekent dit ook dat we de rum distilleerderij Depaz over moeten slaan. Een van de mooiste op het eiland.
Martinique staat bekend om de bananenplantages en de suikerrietplantages. De tot slaaf gemaakten in het Caribisch gebied ontdekten dat het bijproduct van het suikerraffinageproces tot alcohol kon worden vergist en gedistilleerd. Er zijn nog steeds heel wat rum distilleerderijen op het eiland, sommige met indrukwekkende historische koloniale panden en botanische tuinen op de landgoederen. Je kunt niet naar Martinique zonder er eentje te bezoeken.
Presqu’Île de la Caravelle
Ons verblijf in het noorden van Martinique zit er na drie nachten weer op. We gaan door naar het zuiden. Onderweg zijn er tal van mogelijkheden om de dag door te komen. Het mooiste lijkt ons de grote wandeling in het natuurreservaat Presqu’île de la Caravelle op het oostelijke schiereiland. Ik schat in dat ik voldoende ben opgeknapt om 3,5 uur te wandelen, we wagen het er op. Met 3 liter water en een appeltje in de rugzak gaan we op pad.
Het is een schitterende route langs de kust die ons langs ruige kliffen met beukende golven, het uitzichtpunt Caracoli en een mangrovebos brengt. Liefhebbers kunnen op het Plage baie du trèsor naar hartenlust zwemmen. We komen een groep Franse militairen tegen die met volle bepakking aan het trainen zijn. Gelukkig doen wij de toeristische versie, hoewel ook dat de nodige zweetdruppels vergt. Het is ruim 30 graden en het zonnetje brandt flink. Het gaat behoorlijk goed, ik heb het wel eens zwaarder gehad tijdens wandelingen. Mijn darmen rommelen nog een beetje, de scherpte is er vanaf. Dit kan ik prima hebben.
Na een flink verkoelend glas citroenwater op het terras van restaurant Le Phare zijn we voldoende afgekoeld en opgedroogd om verder te reizen. Een bezoek aan rum distilleerderij Habitation Clément past niet meer in de planning. Het zit ons niet mee wat dat betreft. We gaan snel naar de Carrefour, want we willen graag voor het donker bij onze nieuwe stek geraken.
Salt Villa Charmante
‘Charmante’ it is. Sjonge, jonge, wat een vette plek! Met enthousiasme gooien we de lameldeuren van onze riante villa open om uit te kijken over de baai vanPetite Anse. We hebben een eigen zwembad, een terras en ruime keuken. De-ca-dent! Het uitzicht is om te smullen. We vonden het best lastig om op Martinique toffe plekken te vinden om te overnachten. De hotels zijn óf heel duur óf behoorlijk verouderd. Toch is het speurneus Eric gelukt om een parel op te duiken. Dit is super.
Overnachtingen: Salt Villa Charmante – Les Anses – d’Arlet (4 nachten)
Plage des Salinas
Het is bijna zonde om weg te gaan, maar de drang om de omgeving te verkennen blijft bij ons altijd groot. We gaan naar het zogenoemd mooiste strand van Martinique aan de zuidpunt van het eiland. Het langgerekte witte zandstrand met palmbomen is inderdaad een plaatje. Wij mogen van geluk spreken dat we buiten het hoogseizoen op vakantie zijn. Rond de kerst kun je bij plage des Salinas aansluiten op de lange file met auto’s, waarvoor veel te weinig parkeerplaatsen beschikbaar zijn om vervolgens te moeten vechten voor een plaatsje in de schaduw. Vreselijk. Nu is er plaats genoeg. Voor ons en voor de auto. Tijd voor een strandwandeling!
De auto is de beste en eerlijk gezegd de enige manier om Martinique te verkennen. Daarom rijden er veel huurauto’s rond. Nu al, laat staan in het hoogseizoen. Ik geloof niet dat ik dat graag zou willen ervaren, maar goed. Het is in ieder geval zaak om de hellingproef goed onder de knie te hebben en extra te oefenen met inparkeren. Het is een bergachtig eiland en de ruimte is vaak beperkt. Huur ten alle tijden een zo klein mogelijke auto zou ik zeggen en kom hier alleen buiten de Franse schoolvakanties.
We verkennen de zuidkust en slenteren door het vissersdorpje Sainte-Anne, bezoeken de rum distilleerderij Braud & Quennesson en het respectvolle slavenmonument Mémorial Cap 110 bij Diamant. Dat wij hier nu op vakantie zijn heeft natuurlijk zijn wortels in het koloniale verleden en de ontberingen die de lokale bevolking heeft doorstaan, dat mogen we niet vergeten. En we hebben eindelijk onze distilleerderij kunnen bezoeken. Twee kanten van dezelfde medaille.
Pointe du Bout
Er is nog zoveel te doen en te zien op Martinique, toch willen we een dagje op locatie blijven. Het zwembad en het uitzicht smeken ons nergens heen te gaan. De trage ochtend begint al om 7.30 uur. Ik draai een wasje en Eric maakt een mega omelet voor twee. (Drie keer raden voor wie het deel met de camembert is.) Verhaaltje typen, foto’s uitzoeken.
Tegen de middag besluiten we boodschappen te gaan doen en tóch een dorpje te bezoeken. Bij Grand Anse d’Arlet rijden we door: te druk. Pointe du Bout vinden we leuker. Voor het eerst treffen we een badplaats met gezellige winkeltjes en een levendig centrum. Bij ijssalon Fleur de Canne trakteren we onszelf op een verrukkelijk ijsje en we wandelen naar het strand.
Het boodschappen doen is minder succesvol. Op hemelvaartsdag zijn de grote supermarkten dicht. Gelukkig lukt het ons om nog een stokbrood, een tomaat en een potje pastasaus te scoren. Daarmee komen we de avond ook wel door. Voor Eric liggen er bovendien nog voldoende Franse kaasjes in de koelkast.
Anse Dufour en Anse Noir
Jee! Dit is de laatste dag op Martinique alweer. Time flies! Als we wakker worden staan we meteen op. Dat is om 6.30 uur. Een uur later staan we met onze snorkels op het strand in de baai van Dufour. Dit is de mooiste snorkelplek van het eiland is ons beloofd. Met kans op schildpadden. Hoe leuk!
We wilden de drukte vandaag graag voor zijn en waren toch op tijd wakker. Het is lekker rustig in de kleine sympathieke baai, waar we inderdaad een zeeschildpad spotten. Het koraal is matig, maar wij zijn in dat opzicht natuurlijk vreselijk verwend. Een leuk strandje is dit en zo te zien zijn er allerlei tours te boeken. Daarvoor zijn wij echter veel te vroeg. Om 9 uur zijn we al lang en breed weg.
We gaan door naar Anse Noir. De naam zegt het al: zwart zand. Het is een schitterende plek. Super rustig en fotogeniek. De meeste mensen vinden het zwarte zand op dit strand toch minder prettig. Normaal gesproken kan je hier kajaks huren – dat hadden we leuk gevonden – vandaag niet. Waarschijnlijk is het kajak-seizoen al afgelopen.
In de loop van de ochtend zijn we terug bij onze villa. We hebben boodschappen gedaan en getankt. Morgen pakken we de ferry van FRS Express naar Guadeloupe. Maar vanmiddag gaan we nog heerlijk genieten van de rest van de dag, van het zwembad en het onbetaalbare uitzicht.
Op vakantie naar Martinique?
Wat denk jij? Op vakantie naar Martinique een goed idee of nee? Als het aan ons ligt is het een dikke JA! We hebben een heerlijke week achter de rug met geweldig weer en veel afwisseling. Van regenwoud en bergen tot kliffen en zandstranden. Karakteristieke vissersdorpjes, mooie wandelingen en natuurlijk snorkelen. Het was een feestje om dit deel van de Antillen te verkennen. We zijn benieuwd naar de geheimen van Guadeloupe die we volgende week gaan ontdekken!
Hou je van de Antillen? Lees dan ook:
Ps. Ik maak gebruik van affiliate-links. Als je via de links of banners op mijn blog naar bijvoorbeeld booking.com gaat en daarna (via je eigen account) een accommodatie boekt, ontvang ik een kleine commissie. Ik houd daarmee deze site in de lucht, jij betaalt niets extra. Allebei blij. Super bedankt voor de support!
Het is Eric toch weer gelukt om een mooi stukje van de wereld uit te zoeken voor een mooie vakantie en om hier de pracht van het eiland te ontdekken.
Doormiddel van het mooi geschreven verhaal over jullie belevenissen, kunnen wij er ook een beetje van genieten.
Grt Jeanne en Frans
Bofkonten een prachtig eiland met onvoorstelbare luxe van een villa met zwembad. Een uitzicht om van te dromen, daarbij komt nog de rust en de stilte.
Nog weinig of geen toerisme een mooie plek om weg te dromen.
Weer mooi om jullie verhaal te lezen met prachtige foto’s!
Kijk, voel en geniet van moederaarde en haar prachtige natuur.
Tonnie